Dostum Yalnızlık
21.12.2007
Her zaman konuşuruz onunla
İçimi dökerim ben ona
Sıkılıp bunalmadan dinler beni
Bende onu saatlerce,umarsızca
Her saat dertleşiriz onunla
O konuşur,ben konuşurum
Birbirimizi dinleriz
Çok iyi arkadaşız onunla
Her zaman sorarız birbirimize
Neden ikimiziz diye
Cevap verir o bana
Mecburuz diye buna
Hep hüzünlüyüz
Hep gözyaşlarıyla
Her zaman beraberiz
Biz yalnızlıkla…
Etiketler: dostluk, içini dökmek, mecburiyet, melankoli, sıkılmak bunalmak
Kategori: Genel,Özlem Şiirleri
Yorumlar 1
1. alonewolf_3469 | 21.12.2007 at 11:45
Bu şiirin sahibinin 10 yaşında bir çocuk olduğunu bilerek değerlendirme yapmak bizlere daha iyi değerlendirmeler yapma fırsatı verir.Çok güzel ve bir o kadar da manidar bir şiir.Devamını bekleriz Melike hanım kızımızdan.
Hadi Yorum Yazalım