Gerçek Bir Aşk Hikayesi-1

23.01.2008

Daha çocuk denecek yaşta,11 yada 12 yaşlarında iken tanımıştım onu.Sakın o yaşta bir çocuk Aşk’tan sevgiden ne anlarmış demeyin.Çocuğuz dedik ya işte o masumiyetle ona söyleyemeden için için yanar olmuştum.Günlerce evinin etrafında pervane misali dönüp durdum.Kah yazın sıcağında bir binanın köşesinden gizli gizli onu süzmeler, kah yağmur altında kah dizlerime kadar yağmış kar örtüsü o gün onu görmeme uzaktan dahi olsa bir kere görmeme engel olamadı.Ve bu ateş bir yıl boyunca içimde aralıksız yandı ve beni yaktı.Dayanacak ne gücüm nede sabrım kalmamıştı.Bir yıl boyunca red edilme korkusu ile karşılıksızda olsa seven küçük yüreğim bu ateşe yenik düşmüştü.Fakat daha benim farkımda dahi olmayan biricik aşkım, sevdiğim birden bire karşısına çıkan bu çocuğa nasıl bir tepki verecekti bu düşünce içimi kemiriyor aksi bir cevap alma düşüncesi her açılma girişimimi bir başka zamana erteletiyordu.Dedim ya bıçak kemiğe dayanmıştı sonucu ne olursa olsun ona açılmalı ve gerçekle yüzyüze gelmeliydim.

Okul defterimden yırttığım bir sayfaya çocuksu düşüncelerimle sözde arkadaşlık teklif eden bir kaç satır ile devamında onu çok sevdiğimi yazdığımı iyi hatırlıyorum. Ama sorunum bitmemiş aksine bir başka sorunla yüzyüze gelmiştim.Bu mektubu daha benim farkımda bile olmayan bu kıza nasıl verecektim.Bütün gün kafamda türlü senaryolar oluşturduktan sonra sonunda mektubu bir kibrit kutusuna koyup onların evin önünden geçerken ona kibriti gösterdikten sonra ona doğru fırlatıp kaçacaktım.

Kaçmak terimini özellikle kullandım çünkü aylarca içimi aşkıyla yakan bu güzelin bana karşı sarfedebileceği bir tek kötü söz beni üzüntüden öldürebilecek kadar üzer bitirirdi.

En azından ben o gün öyle inanıyordum.

Devam edecek…

Kategori: Aşk Hikayeleri