Ilk gördügumde 16 yasindaydim, dugunde gordum, gözlerinden etkilendim! Sonra ablasi ile birgün dolasirken ona dogru gidiyorduk ama ben bir anda durdum…Korktum, onu görmekten, kalbim attiyordu.

Sonra bir gun 19 yasimda, ona telefon acmak istedim ve actim…Telefon numarasini nasil buldum, okulunu aradim bilgilendim…Ben oldugumu bilsin istemedim once…sonra yavas yavas itiraf ettim ona kim oldugumu. Ve herseyi bir mektupta anlatmayi istedim, ona iki sayfalik bir mektup yolladim! Sonra telefon actim, mektubumdan etkilenmisti ve oyle bir anda geldi ki dedi, tam sikintiliymis.

Konusmaya basladik telefonla, zaten uzaktayiz…Önce emin olmak istedim, hayatinda biri varmi diye, o da “Vardi ama bitti dedi” bizim oturdugumuz sehirden biri, kim oldugunu aciklamadi.Sonra bana “seninle konusmaktan fazlasini istiyorum” dedi…Yani artik göruselim manasinda, ben uttandim birsey diyemedim…Tam yaz idi.

Sonra Yurtdisindan Turkiye gidiyoruz ayni koydeniz, kuzenimin dügününe geldi, uzaktan onu gördüm, o kadar cok mutluydum ki!…..Ama mutlulugum fazla sürmedi! Bir kac gün sonra, onun kuzeni ile birlikte bize kendi taraflarinda olan bir dügüne davet ettiler!
Ben heyecanli olarak balkona ciktim, kuzeni bana bakiyordu bense kose de oturan sevgiliye. Bir kac gün sonra anladim ki kuzeni beni görmüs, bana asik olmus….Yurtdisina donduk ve o kuzeninin abesi gelip beni istedi….O arada sevdigime tekrar telefon actim…bana dedi ki “en iyi arkadas kalalim”….Ben cok üzülmüstüm…adeta yikilmistim…Düsündüm kesin kuzeni beni istedi diye artik istemiyor diye kuzeni israr edince beni istetmek icin, baska bir kiz kuzenine aynen soyledim, ben ona asik degilim diger kuzenini seviyorum diye…Sevdigim bunu bilmiyordu, kendim olanlari anlattim, ben kuzenine boyle soyledim diye…Iste o gunden sonra olan oldu, beni artik ruyalarinda gorme, aklindan gecirme, sevme diye….Bu kez de yikilmistim……Emailler yollayarak ona askimi anlatmak istedim, bana “karsiliksiz” dedi…Cok üzüldüm…sonra baska biriyle ciktim, onu unutmak istedim, o yeni kisiye herseyi anlattim, yanlis yaptim…beni istemeye geldi sonra ailem istemeyince annesine zaten o kiz baskasini seviyordu demis…O arada, benim bir okul arkadasim vardi, o kiz benimle okuyordu ve ilk sevidigim kisiye asik oldugumu biliyordu…Yalniz kendimi ve etrafimi inandirmak icin yeni sevgilinin fotografini gosterdim, onu uttum dedim artik bu var diye…Yalniz o yeni kisi beni birakmisti, onu sevdim sandim ama olmadi…o sadece bir avuntuymus oysa…Pisman oldum, ilk sevgilime email gonderdim, bana dediki “Bazi zamanlar oldu kalbim acidi, acidi ise demektir ki sana karsi birseyler hissediyordum, ama gecmiste kaldi ” diye yazmisti…Yine birseyler anlamamistim, hem oyle diyordu hem de karsiliksiz….Olaylarin sonrasi zaten ilginc. Bir kac yil sonra tesaduffen bir aksam ogrenciler arasinda onunla ilk kez görüstük…Yani onu sevmeye basladim 16 yasimdan 24 yasima kadar karsi karsiya ilk kez geliyordum, tabi telefonla email ile onceden taniyordum sadece…Elini bana uzatti selamlastik…Aslinda ilginc olan sudur ki bir kac gun oncesi dua etmistim “Allahim en azindan bir kez görsem diye”, o aksam görmüstiüm…Bir ara yanima geldi, bir baklava yiyordu, geldim yanina o tatliyi paylasirmiyiz dedim ve paylastik…sonra onun tanidigi bir arkadasi geldi, oysa o arkadasi ile internetten tesaduffen tanismistim…Ismi Ersin idi. Onu tanidigimi soyledigimde, sanki surpriz olmus gibi bakti…Sonra benden biraz uzaklasti, o anda arkadaslari ile konusurken, bosanmak icin evlenilmez diye laf etti….Toplantidan ciktik disari yanima geldi kiz kuzeni ile…Eve nasil dönecegimi sordular…o gece de ben bir kiz arkadasimda kaliyordum…Beni oraya kadar birakmak istedi kabul ettim…Arabasini bindik, kalbim cok attiyor, oysa arabayi cok hizli sürüyor, yel gibi gittik…Ikimiz ayni anda konusmak istedik o bana dedi “once sen söyle” sonra “hayir sen söyle dedim”, o da bana “belki son kez görüsmemizdir dedi”….Kalbim yandi sanki, içine birseyler saplandi sanki, Bir yoldan gectik o bana sordu neresi biliyormusun dedi, bende evet dedim Konsolosluk…Sonra durduk haritaya baktik, hemen geri bindik arabaya…Beni gidecegim yere birakti, sagol dedim, gittim…Tüm gece onu düsundum sevindim sonra ertesi gün ona acilmadigim icin pisman oldum. Ona email gonderdim tekrar, bir kahve icelim beraber diye…Bana ne degisir ki dedi, uzak yerden kahve icmek icin dedi…Yani anlamistim birseyler vardi…2 ay sonrasi nisanlanmis…kiminle, tanidigim biri, bizim sehirden ve okul kiz arkadasimin kuzeni ile! O anda anlamistim, biri vardi bitti demisti baslangict ismini vermemisti, iste o kiz oldugunu anladim, o kizin kuzeni de benim okul arkadasimdi yani sonraki sevgilinin fotosunu gostermistim….Sonra evlendiler, cok cok inanilmaz üzüldüm ama yine ona email gönderip tebrik ettim, mutluluklar diledim! Ondan birkac ay sonra bende nisanlandim, ama zaman zaman onu dusunuyordu, sonra mektubum aklima geldi, ona yazdim, ama kendimi gizleyerek, sonra acikladim kim oldugumu, sadece mektubumu ne yapti diye sordum atip atmadigini, o mektubumu sakladigini soyledi….Askimi itiraf ettigim mektubu atmamisti….Sonra o da bana nisanlanmissin ben mutluyum sana da mutluluklar dedi… Sonra evlendim, ama gecenlerde biryerde farketmeden bana baktigini fark ettim bende ona bakinca hemen uzaklasti cikti sanki saskin boyle durgun halde, hemen cikti gitti, bende bir anda arkami döndüm, ama baktigini gordugumde bende baktim ve oyle gitti… Bir tuhaf oldum ama ikimizde 5/6 yildir evliyiz….O mutlu gibi, durmadan gezmeye gidiyorlar, facebookta esi fotograflarini sergiliyor…Ben unutmaya calistim ama yine de bazen aklima geliyor…Insallah bir gün tamamen unuturum onu, zaten 1,5 yil oldugu goz goze gelip birdaha gormedik birbirimizi…Ama Kader bana cok oyun oynadi, bilmiyorum bu kadar cok tesaduf olurmuydu, ben neden yanlislar yaptim, keske olduguna biraksaydim dedim, ama demek ki bana nasip degilmis o…Iste bundan dolayi birine fazla baglanmak hic ama hic iyi degil, aklinizda olsun, sansinizda benimkinden bol olsun! Zaten hayat bu, insallah karsilikli sevililrsiniz….

işte gidiyorum arkamı dönmeden şikayet etmeden
Senin soluduğun havayı belkide son kez içime çekerek
Gözlerini görme ihtimalimden vazgeçerek,
Belki bir gün beni anlarsın umudunu içimde yaşatarak gidiyorum..

Belki de dönemeyeceğimi bile bile
Sırf senin için döküldüler diye yere düşürmekten çekindiğim gözyaşlarımla
Senin mutlu olman için sürekli ettiğim dualarımla
Sana bir veda edemeden gidiyorum….

Demiştin ya unutursun diye,
Sen benim yanımda hiç olmadın ki gittiğinde unutayım.
Ben kalbimde büyütüm seni, doyasıya sevdim.
Hem o beni hiç terk etmedi hep yanımda idi.

Sürekli kalbimde durdu ,
Hissettim onu ruhumun derinliklerinde
Hüznümü, sevincimi benle paylaştı
Beni sadece o anladı…

Her nefesinin sana acı vermesi ne demek bilirmisin
Bilemezsin, çünkü sen hiç kendini sevmedin ki
Nerden bileceksin ki senin için akan göz yaşlarının değerini
Bilemezsin sensiz geçen her anının izlerini

Eğer şehadet şerbetinden içtiğim haberini bir yerde duyarsan
Azda olsa merak edecek olursan
Son mecalimle kanımla adını yazacağım ,
Yazım silinmesin diye üstüne kapanacağım ve ismine sarılacağım.

Belki haberi umursamaycaksın bile
Görmeyeceksin yada görmezden geleceksin, aman boş ver diyeceksin
Ben kaç bin kere can verdim senin için bilemeyeceksin.
Sıradan sevmek değil benimki birtanem
Unutma ben uzaktan sevdim seni hep.

Son bir dilek dileyeceğim meleklerden
Son bir kez yüzünü görmek isteyeceğim
Belkide senin tebessümün olmak için
Senin gamzendeki çukura gömülmeyi isteyeceğim…

Nerde olursam olayım senin daima
Sürekli mutlu olmanı istiyeceğim.
Belki beni bir gün anlarsın umudumu ve kalbimdeki seni
Canım beden çıkıncaya kadar içimde gezdireceğim…
Kalbimdeki Kaderime…..
İşte gidiyorum, okumayacağını bile bile yazıyorum bu mısraları, bu satırları okuduğunda büyük ihtimalle ben bu dünyadan göçmüş olacağım Kader’im benim.
Hakan ÇELİK

Seni kelimelerin anlatmaya gücü yetmeyeceği kadar çok ama çok seviyorum Kader…