Garip Askerin Destanı
Yaşım onsekizdi bir güzel sevdim
Muradım almadan askere geldim
Evin kıymetini burda öğrendim
Teskere almadan bittim anneciğim
*
Denizli’ye indim sapsarı tozlar
Mini etek giymiş asortik kızlar
Neşe vermez oldu cümbüşler sazlar
İçeri girmeden yandım anneciğim
*
Barakaya girdim içim karardı
Nefesim kesildi benzim sarardı
Ranzaya yığıldım mecal kalmadı
Daha ilk günümde yıldım anneciğim
*
Kahır dolu günler geçmek bilmedi
Gözyaşımı kimse gelip silmedi
Yalvardım Allahıma”ölüm” diye vermedi
Genç yaşımda candan bezdim anneciğim
*
Nihayet dağıtım günü de geldi
On günlük izin ömre bedeldi
lakin bu ne bana ne size yetti
Manisa beni bekler affet anneciğim
*
Yeni vatan Manisaya yollandım
Ağlamayın dedim,kendim ağladım
Dayanmadı kalbim,helallaşmadım
Hakkınızı helal edin anneciğim
*
Spil dağlarında kaybolmaz duman
Garibin bulunmaz halini soran
Şenşakrak kalbimiz şimdiyse viran
Gurbette yapayalnız kaldım anneciğim
*
Manisa milleti yüze gülmüyor
Allah selamını reva görmüyor
Diyorlar ki “asker neden gülmüyor”
Söyleyin nasıl gülsün anneciğim
*
Günleri saymakla bitiremedim
Asker ocağında hiç gülemedim
Her geçen gün biraz daha eridim
Sabır taşlarına döndüm anneciğim
*
Kavuşmamız nasip olursa bir gün
Bayramı olacak o Küçükköy’ün
Uzundan kıssa sı sizlere sözün
Hasret yıktı beni bil anneciğim
*
Asker Mehmet hem söyledi ,ağladı
Askerin halini size derledi
Dinleyen herkese selam yolladı
Askeri mektupsuz koyma anneciğim…
Yorum Yazın 09.12.2007
