Sensiz Ve Sessiz

16.10.2007

Bir gitmek aldığında ruhum

Hani hüznü sarı

Hani yorgun ve esrik bir bahar akşamı

ayak sürüp geçtiğin yolların

Kan çukurlarına eğildi kelamlarım..

En sancılı yanlarından süngülenmiş

Kimsesiz bir çocuk gibi

Issız peronların çıldırtan esaretinde

Sahipsiz kaldı solgun bakışlarım..

Bir sokak çocuğu kadar da yalnızdım birde

Ve yanlızdım ve SENSİZ

Beynimde kaynayan kazanlarda

Eritmek için SENSİZLİĞİ

Uzanıp bir yudum Akdeniz içtim

Marmara’nın İstanbul kokan ellerinden

Aklanamadım!

Ne yapsam cüzzamlı sayıldı düşlerim

Ne yapsam hüzün

Ve hiçbir düşte yoktu yüzüm..

Çocukluğumu büyütürken

Yer altı zindanlarının demir beşiklerinde

Yetim türküler söyledim yağmurlara

Duvar diplerinde kurşuna dizilirken oyuncaklarım

İntihar mevsiminde

Taze gelincikler ektim darağaçlarına

Ve aşka meftun yanlarımdan asıldım en çok..

İnan Yılmadım!

İnadına seni yazdım “ağlama duvarlarına”

Ama yazmakla bitmezmiş acılar

Yandıkça anladım

Ve bilir misin (?)

Suyu anlamak istersem önce yanmalıymışım

Ondan böyle kül rengi, şehla bakışlarım!

Yani seni bir gitmek aldığında

Yaprak döken bir bahar akşamı

Yani gözlerine bakabilmek bir defa

Adının gurbete eş düştüğü tren garlarında

Hüzün yüklü vagonlara çaldırdım yüzümü…

Buğulanmış camların ben taraflarında

Gece yalnızlığa doğururken kendini

Ve yakamozlar düşerken ayın eksik yüzünden
Yalnız kentlerin çıkmaz sokaklarına

Sığmadı sesimin sürgünlüğü

Ve yankısı yitik çığlıklar gibi

İçimde harf harf büyüdü sustuklarım..

Bir sokak çocuğu kadar yalnızdım birde

Kör sabahların kötürüm duruşlarında
Bir yanı ayaz kuşların

Bulut beyazı kanatlarında

Düş örgülü yağmurlar sakladım..

Susarak durdum gecenin kıyısına

Gece ki güneşe çekilmiş perdedir

Ve çocuk dilli masallara sığındım sonra

Yolumda yedi dipsiz vadiydi hayat

Yedi tepe,yedi yok(ol)uş

Kaf dağında yanmış bir Şehir.

Gönlümde bir yaradır Sensizlik

Göz kapaklarıma değdikçe yağmurlar

Ağıt yakar kirpiklerim

Ve bir gecedir gözlerin;

Biraz gece , biraz uçurum!

Acı yüklü gemiler geçer damarlarımdan

Ben boğulurum!

Vurdukça özlemin kıyılarıma

Kendimden eksilmelerim çoğalır içimde,

En leylim gecede seni andırır Yıldızlar.

Ve şimdi
İçime açılan kapıların ardında gitmelerin,

İz düşürdüğüm kaldırımlarda

Tanıdık şiir kırıntıları..

Çoktandır gökyüzüne asılıdır göz bebeklerim!

durgun sularda Ellerim.

senden sonra

Hep kırmızı yağar bu kentte yağmurlar

Ve içimde bir çocuk ağlar..

İçimde sen

Dışım ölüm!

Dön yine düşlerime Neolur

Burada düşlerim SENSİZ VE YİNE SESSİZ..

Kategori: Aşk Şiirleri, Aşk Şiirleri